რთულია დავიწყო 2018 წლის შეჯამება, მაშინ, როდესაც 31 დეკემბერი წინ არის… ეს წელი უსაზღვროდ დიდი ფაზლივით გამოიყურება – 365 პატარა ნაწილი, რომელიც ერთმანეთს ავსებენ და ერთი ნაწილი, რომელიც ხვალ შეემატება არ მაძლევს სრული სურათის დანახვის საშუალებას, თუმცა რა თქმა უნდა ძირითადი გამოსახულება უკვე ცალსახაა.

2018 წელი მეგობრებთან ერთად დავიწყე და მართლაც უამრავი მოგონებები დაგვიგროვდა 8 ადამიანს, გუნდს რომელსაც „ბომჟები„ დავარქვით. ბომჟები იმიტომ, რომ ყველა ერთნაირად ვგიჟდებით ერთად დალევაზე და „ბომჟებივით„ ხშირად გვიქეიფია. თუმცა წლის ბოლოს რაღაც შეიცვალა, რაც უფრო გვიახლივდებოდა 2019 წელი, მით უფრო იზრდებოდა დისტანცია ჩვენს შორის. არვიცი ეს რისი ბრალია, თუმცა ბევრი მცდელობის მიუხედავად, აღადგინო გახლეჩილი 8 ადამიანის ურთიერთობა, საკმაოდ რთული აღმოჩნდა…

მარტივი არც სტუდენტობა ყოფილა, უამრავ უცხო ადამიანში ჩავარდნა ძალიან დისკიმფირტული იყო და არის ჩემთვის. უფრო ბევრი სითბოა სტუდენტებს შორის ერთი შეხედვით, მაგრამ სამაგიეროდ ორჯერ მეტი სიყალბე. ერთისიტყვით თავის დამკვიდრების პროცესი იმდენად საშინელებაა ჩემთვის, რომ ვაღიარებ, მიუხედავად საინტერესო მასალისა მაინც არ მიხარია უნიში წასვლა.

რა თქმა უნდა ცუდთან ერთად კარგიც თან მოიყოლა 2018-მა. ერთმაც და მეორემაც ბევრი რამ მასწავლა, სხვა თვალით დამანახა არსებული რეალობა და ვთვლი, რომ უკეთესობისკენაც შემცვალა.

2018 წელს:

  • დავამთავრე სკოლა.
  • გავხდი სოც. პოლის სტუდენტი.
  • ვიმოგზაურე უკრაინაში.
  • დავიწყე კერვის სწავლა.

რატომღაც გადავიფიქრე დაწვრილებით ჩამომეწერა მომხდური, მაგრამ სიამოვნებით ვიტყვი, თუ რას ველი 2019-ისაგან. მინდა, რომ ჩემი ადგილი ვიპოვო იქ, სადაც თავს დეკორაციის ნაწილად ვგრძნობ, მინდა რომ საკუთარი როლი და ფუნქციები შევიძინო. მინდა, რომ ძველი მეგობრები არ დავკარგო და უფრო მეტი დრო გავატარო მათთან. მინდა, რომ უფრო მეტად ვიყო ბედნიერი და მიხაროდეს ყოველი დილა. კიდევ, ისიც მინდა, რომ არ დავივიწყო აქაურობა და უფრო ხშირად ვწერო.

და ბოლოს, შენ, მკითხველო, ძალიან დიდი მადლობა. იმისათვის, რომ ყველაზე ძვირფასი რამ – დრო, ჩემი პოსტისათვის გამონახე💛