როგორ იწყებენ წერას ისეთ ქმნილებაზე რომელიც შენზე ძალიან დიდ გავლენას მოახდენს, შენს ტვინში შემოიჭრება, დალაგებულ იდეებს ერთიხელისმოსმით აგირევს და ისე იმოქმედებს შენს აზროვნებაზე, რომ სამყაროს სხვა რაკურსიდან შეხედავ. ეს ქმნილება ჩემმა მეგობარმა მირჩია – სერიალი „უნაბომბერი„რისთვისაც ძალიან დიდი მადლობა დათვს (დათვი მეგობრის ზედმეტსახელია). სერიალი იმდენად მომეწონა, რომ არ შემეძლო ეს თქვენთვისაც არ გამეზიარებინა. 

კაჩინსკი ნამდვილი პიროვნება იყო, ვისზეც გადაიღეს სერიალი. დიადი იდეალები, განსხვავებული ხედვა, მათემატიკური ტვინი და დაუმირჩილებლობა.არაორდინალური ხედვა იყო იმის მიზეზი, რომ პოლიცია მას ვერ იჭერდა… მაგრამ დაიჭირა.

ერთი წუთით ფოსტაზე დაფიქრდი, ქაღალდი ისე კვეთს კონტინენტებს, როგორც ბგერები ჰაერს. მე შემიძლია კამფეტების შეკვრა გამოგიგზავნო, ამისთვის კი მხოლოდ შეფუთვა და შენი სახელის დაწერა დამჭირდება, შემდეგ მარკებს მივაკრავ და საფოსტო ყუთში ჩავდებ. ეს მუშაობს რადგან ამ ჯაჭვში ადამიანები უტვინო ავტომატებივით მუშაობენ. შეკითხვების გარეშე უარყოფისა და შესვენების გარეშე. ყუთს მოგიტანენ, შენც კი, რომელიც თავისუფლებას მოითხოვ როდესაც ყუთს მიიღებ დამემორჩილები და გახსნი, რადგან შენი სახელი აწერია. ეს შენი ბრალი არ არის, შენ ცხვარი ხარ, ცხვრების საზოგადოებაში ცხოვრობ და მხოლოდ დამორჩილება შეგიძლია. მე კამფეტებს გამოგიგზავნი, უნაბიმბერი კი ბომბს…
მთავარი გმირი (თეოდორ კაჩინსკი) ამ გადახლართული სისტემის წინააღმდეგია, უყვარს სიმარტივე, სიმშვიდე, ცხოველები და უბრალოება.  აცნობიერებს თუ როგორ ითრგუნება ყოველგვარი ბუნებრივი ტექნიკური წინსვლის ფონზე და ამას არ ეპუება.  ერთ-ერთ სერიაში ის ამბობს:

ჯაფარა ეზოში გალობდა, მის გალობაში თავდაჯერებულობა იგრძნობოდა თუმცა მივხვდი, რომ ის მანქანის სიგნალიზაციას ბაძავდა, ვიჯექი, ვუსმენდი საწყალ, სულელ ჩიტს და ვფიქრობდი რა ჩავიდინეთ? სად შევცდით, როგორ მოვედით აქამდე.

კაჩინსკის იდეალები იმდენად ღრმაა, რომ გამომძიებელსაც მოეხვევა გარს,  ისიც გააცნბიერებს თუ როგორი უსუსურები ვართ ჩვენ ამ დიდი სისტემის წინაშე, ის ყვება: 

ერთ საღამოს, მანქანით, სახლში მივდიოდი, ქუჩაში არავინ იყო, საერთოდ არავინ. მე კი წითელ შუქზე ვიყავი გაჩერებუ​​​​​​​​​​​ლი, ველოდებოდი, ვიცდიდი, მანქანებიც კი არ იყო მაგრამ მაინც ველოდებოდი. მაშინ მივხვდი რომ საქმე ტექნოლოგიაში კი არა სისტემაში იყო, თუ როგორ გვაკონტროლებს ის.

საბოლოო ჯამში კი, ყველას გირჩევთ რომ ნახოთ ეს ძალიან მაგარი სერიალი. ვუყურებთ ტელევიზორს, ვჭამთ ნაგავს, სინამდვილეში კი არაფერს ვაკეთებთ  არ ვცდილობთ, რომ გამოვფხიზლდეთ. სერიალმა პირადად მე მწარე სილა გამილაწუნა. ცოტა გამოვფხიზლდი…