ყველაფერს აქვს დასასრული. ამაზე თავიდანვე შევთანხმდით. ადამიანები ეძებენ ერთგულ, გამგებ და თბილ ადამიანებს. ალბათ გეგონა მიპოვე, მართალიც იყავი, შენ იმდენად კარგი იყავი რომ მომიდნა შენთან გამომეხატა ის თვისებები რაც ყველაზე ძვირად ფასობს ადამიანებში. ალბათ იმიტომაც გაგვიგრძელდა საკმაო ხანს ურთიერთობა. სინამდვილეში ყველა ადამიანის შიგნით იმალება ის თვისებები რასაც  „კარგი„ ადამიანასაგან მოველით რათა შემდგომში „ძვირფასიც„ გახდეს ჩვენთვის. უბრალოდ გამოხატვაა ძნელი, ხოდა ღრმა ურთიერთობებიც მაშინ იწყება როდესაც ორ ინდივიდს შორის კარგი თვისებების გამოხატვის სურვილი ჩნდება. და ეს „კარგი„ იმდენი იქნება რომ „ცუდს„ გადაფარავს. ხოდა შენ იყავი ის ადამიანი ვისთანაც კარგობის სურვილი გამიჩნდა, და ალბათ ძვირფასიც გავხდი შენთვის. მერე რაღაც აირია, ნელ-ნელა მიწაზე დავეშვით, ფრთები სადღაც გაქრა და იმ ნაკლოვანებებს ნათელი ვეღარ ფარავდა, რადგან ყველფერი მკაფიოდ გამოჩნდა. აღფრთოვანება ერთფეროვნებამ ჩაანაცვლა, სიღრმე ზედზაპირულობამ , ძნელია ამაზე საუბარი მაგრამ დასასრულს მივუახლოვდით. ეს ან შენი ბრალია ან ჩემი, სულაც ორივესი. მე გამიქრა „კარგობის„ სურვილი, აღარ მინდა ერთგულება, აღარ მინდა დარჩენა. მე მივდივარ…